نوزادی دوره‌ای حساس است که پایه‌های رشد جسمی، شناختی و عاطفی کودک شکل می‌گیرد. در این زمان مغز با سرعت فوق‌العاده‌ای رشد می‌کند و تجربه‌های اولیه—مانند لمس، نگاه، و شنیدن صداهای آشنا—شبکه‌های عصبی مهمی را می‌سازند. همچنین وابستگی کامل به مراقبت والدین، پیوند عاطفی (دلبستگی) و احساس امنیت را شکل می‌دهد که در آینده بر روابط اجتماعی و سلامت روان تأثیر می‌گذارد.

والدین باید بدانند که هر کودک با ریتم رشد خاص خود پیش می‌رود. مقایسه مداوم با سایر نوزادان می‌تواند اضطراب‌آور باشد. در این مرحله توجه به نیازهای پایه (تغذیه، خواب، لمس و تماس عاطفی) و پاسخ‌دهی سریع به گریه و نیازهای کودک، نه‌تنها نشانه لوس کردن نیست، بلکه سنگ‌بنای اعتماد و امنیت روانی است.