ایرج جهانشاهی
ایرج جهانشاهی در سال ۱۳۰۵ به دنیا آمد. او از سال ۱۳۲۵ همزمان با تحصیل در دانشگاه، به آموزگاری پرداخت. سالهای ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۸ را به دبيری، رياست دبيرستان و سرپرستي تعليمات اساسي و عمومي ادارهی فرهنگ خوزستان در مسجدسليمان و اهواز گذراند. از سال ۱۳۳۸ به تهران آمد و معاون و سرپرست تعليمات اساسي كشور و ادارهی كل آموزش بزرگسالان شد.
در همين سالها به تحصيل در رشتهی كارشناسي ارشد موسسهی تحقيقات و مطالعات اجتماعي پرداخت. یک سال نيز در دانشگاه منچستر انگلستان دورهی آموزش بزرگسالان را گذراند و در كشورهای امريكا، پاكستان و تايلند در زمينهی ادبيات كودكان به مطالعه پرداخت. در سال ۱۳۴۳ مركز تهيه خواندنیهای نوسوادان را كه بعدها مركز انتشارات آموزشي ناميده شد، به همراه چند تن از همكاران خود بنياد نهاد.
در همين سال راهنمای خدمت در ده براي سپاهيان دانش را منتشر كرد. او نخستین كتاب فارسی اول دبستان را با همكاری عباس سیاحی نوشت که مدتها تدریس میشد. جهانشاهی بنیانگذار و مدیرمسئول مجلههای كمك آموزشی پیک بود كه در سال ۱۳۵۳ جایزهی جهانی گسترش فرهنگی را دریافت کرد. او از سال ۱۳۵۷ سرپرستی شورای ویراستاری فرهنگنامه كودكان و نوجوان را در شورای كتاب كودک به عهده گرفت.
"قصههای من و بابام" داستانهایی است که جهانشاهی بر پایهی نقاشیهای اریش ارز هنرمند آلمانی نوشت که در سال ۱۳۶۱ از سوی شورای کتاب کودک به عنوان اثر ویژه برگزیده شد.
او در ۲۹ تیر ۱۳۷۰ در تهران درگذشت.
منبع
تاریخ ادبیات کودکان ایران، محمدهادی محمدی، زهره قایینی تهران: چیستا. ج۱۰، ص.۹۹۲…