نقاط عطف رشد نوزاد در سال اول زندگی: ماه به ماه چه انتظاری داشته باشیم؟

شاید هیچ دوره‌ای از زندگی به اندازه دوازده ماه اول، تغییر و شگفتی با خود نیاورد. نوزادی که در بدو تولد تنها می‌تواند گریه کند، در پایان همین سال لبخندهای هدفمند می‌زند، صداهای تکراری درمی‌آورد، با انگشتانش اشیای ریز برمی‌دارد و شاید حتی اولین قدم‌هایش را بردارد.

این راهنما برای پدرها، مادرها و مربیانی نوشته شده است که می‌خواهند بدانند «در هر ماه چه اتفاقی می‌افتد»، «چه بازی‌ها و گفتگوهایی به رشد کمک می‌کند» و «چه زمانی باید نگران شد و به پزشک مراجعه کرد». هیچ کودکی نسخه کربن‌کپی کودک دیگر نیست؛ اما شناخت مسیر معمول رشد، به والد و مربی کمک می‌کند هم اطمینان بیشتری داشته باشند و هم دیرتر از حد لازم، نشانه‌ای را نادیده نگیرند.

چرا دانستن نقاط عطف رشد اهمیت دارد؟

چهار دلیل اصلی را می‌توان برشمرد:

  • آرامش خاطر والد: وقتی می‌دانیم چه انتظاری داشته باشیم، از مقایسه‌های بی‌پایه با فرزند اقوام و همسایه نگران نمی‌شویم.
  • تشخیص به‌موقع مشکلات: هرچه اختلال رشد دیرتر شناسایی شود، جبران آن ممکن است دشوارتر شود. آگاهی از نقاط عطف، نخستین گام تشخیص زودهنگام است.
  • ارتباط بهتر با کودک: وقتی می‌دانیم نوزاد در هر ماه چه می‌فهمد و چه دوست دارد، بازی، حرف‌زدن و مراقبت روزانه هدفمندتر می‌شود.
  • گزارش دقیق به پزشک: والدِ آگاه می‌تواند به‌جای جمله کلی «حس می‌کنم کمی دیر است»، بگوید «پسر من در ۹ ماهگی هنوز نمی‌نشیند و به اسباب‌بازی دست نمی‌زند»؛ جمله‌ای که برای پزشک بسیار راهگشاتر است.

یک اصل مهم: نوزاد شما «زودتر» یا «دیرتر» بودن را نیز به‌جا می‌سازد

نکته‌ای که قبل از هر جدولی باید بدانید این است: نقاط عطف، میانگین تاریخ تکرار نیستند؛ آن‌ها محدوده‌هایی با دامنه طبیعی گسترده‌اند. اگر نوزاد همسایه در ۱۰ ماهگی راه برود و فرزند شما در ۱۳ ماهگی، این لزوماً به معنای مشکل نیست.

در عوض به این موارد دقت کنید:

  • پسرفت مهارت: اگر نوزادی مهارتی را که قبلاً داشت (مثلاً غلت‌زدن یا نشستن) از دست بدهد، پیگیری لازم است؛
  • فاصله از محدوده معمول: اگر کودک از حداکثر محدوده طبیعی هم عقب‌تر است، ارزیابی لازم دارد؛
  • چند حوزه هم‌زمان: اگر تأخیر هم در حرکت و هم در زبان و هم در ارتباط اجتماعی دیده شود، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛
  • حس والد: نگرانی والدین هرگز بی‌اهمیت نیست و همیشه ارزش طرح با پزشک را دارد.

نکته کلیدی دیگر: مهارت‌ها در سال اول اغلب «به دست می‌آیند و کامل می‌شوند» و نباید برعکس شوند.

جدول کلی رشد در یک نگاه

ماه مهم‌ترین تحول‌ها یک نمونه رفتار روزمره
۱ صاف‌کردن سر در حالت دمر، توجه به چهره‌ها هنگام حرف‌زدن والد برای لحظاتی به او نگاه می‌کند
۲ لبخند اجتماعی، صداهای غیر از گریه در جواب لبخند والد لبخند می‌زند
۳–۴ غش‌غش و خنده، کنترل بهتر سر، یافتن دست‌ها اسباب‌بازی جلوی دستش را نگاه می‌گیرد و به آن ضربه می‌زند
۵–۶ غلت‌زدن، صداهای حبابی، کنجکاوی نسبت به آینه از شکم به پشت می‌غلتد و در آینه به خودش می‌خندد
۷–۸ نشستن بدون تکیه‌گاه، انتقال اشیا بین دو دست هنگام بازی با دو بلوک آن‌ها را به هم می‌کوبد
۹–۱۰ بای‌بای، بابلفظ‌های تکراری، خزیدن و ایستادن با کمک با شنیدن نامش سرش را برمی‌گرداند و «ماماما» می‌گوید
۱۱–۱۲ اولین کلمات معنا‌دار، راه‌رفتن با گرفتن دست، چنگک انگشتی با انگشت شست و اشاره یک تکه کوچک غذا برمی‌دارد

ماه ۱: اولین تماس‌ها

چه انتظاری داشته باشیم؟

نوزاد تازه‌متولدشده هنوز بینایی تیز ندارد، اما چهره انسان را به هر تصویر دیگری ترجیح می‌دهد. شنوایی‌اش از قبل رشد کرده و صدای مادر و پدر را می‌شناسد.

  • در حالت دمر، برای لحظاتی سرش را بلند می‌کند؛
  • دست‌ها و پاها را نامنظم حرکت می‌دهد؛
  • با دیدن یک چهره یا شی نزدیک، نگاهش را برای لحظاتی ثابت می‌کند؛
  • با شنیدن صدای بلند، واکنش نشان می‌دهد (مثل پریدن یا گریه)؛
  • به صدای آرامش‌بخش والد آرام می‌شود؛
  • گریه مهم‌ترین ابزار ارتباطی اوست؛ اما صداهای دیگری هم مانند خرخر و آه می‌سازد.

بازی و گفتگوی پیشنهادی

  • نوزاد را روی شکم، در حالی که بیدار است و شما کنارش هستید، قرار دهید؛ از دو تا سه دقیقه و چند بار در روز شروع کنید.
  • چهره‌تان را نزدیک او بگیرید و آرام حرف بزنید؛ او به چهره و صدا علاقه دارد.
  • به صدای آرام، برایش آواز بخوانید یا لالایی بگویید (لالایی‌هایی که به آرامی به پایان می‌رسند، به خواب او هم کمک می‌کنند).
  • هر واکنش او را تحسین کنید: «آخ، صداتو شنیدم! دوست داری باهات حرف بزنم؟»

نکته برای مراقبت شبانه

نوزاد این ماه هنوز شب و روز را نمی‌شناسد و بیشتر شبانه‌روز می‌خوابد. بیداری‌های شبانه برای شیرخوردن و تعویض پوشک طبیعی است. از تحریک زیاد هنگام شیر شب (چراغ روشن، بازی و حرف‌زدن پرحرارت) خودداری کنید تا به‌تدریج الگوی شب‌روز شکل بگیرد.

ماه ۲: لبخند اجتماعی، اولین هدیه

چه انتظاری داشته باشیم؟

ماه دوم، ماه «لبخند واقعی» است. لبخندهای اولیه بازتابی‌اند، اما لبخند اجتماعی به‌عنوان پاسخ به چهره و صدای والد، پدیدار می‌شود.

  • هنگام حرف‌زدن یا لبخند والد، لبخند می‌زند؛
  • در حالت دمر، سرش را بهتر و طولانی‌تر بالا نگه می‌دارد؛
  • با صداهای غیر از گریه؛ مثل «آه» و «اوو»، ارتباط برقرار می‌کند؛
  • با چشم حرکت والد را دنبال می‌کند؛
  • به صداهای بلند واکنش نشان می‌دهد؛
  • چند ثانیه به اسباب‌بازی خیره می‌شود.

بازی و گفتگوی پیشنهادی

  • به نوبت با او «گفتگو» کنید؛ او صدا درمی‌آورد، شما جواب می‌دهید و منتظر نوبت او می‌مانید.
  • اسباب‌بازی‌های سیاه‌وسفید یا پرکنتراست را نزدیک چشم او نگه دارید.
  • زمان دمر را به چند دقیقه افزایش دهید؛ روی زمین، با تشک تمیز، جایی که پای شما در دسترس است.
  • به حرکات او واکنش نشان دهید؛ این اولین درس «مکالمه» است.

نکته برای مربی و مراقب

اگر در مهد یا اتاق کودک، ارتباط چشمی برقرار می‌شود یا برای او آواز می‌خوانید، این رفتار را «گپ‌وگفت» بنامید؛ با نوزاد حرف بزنید، مکث کنید و به صدای او جواب دهید. این چرخه پاسخ‌گویی، پایه رشد زبان و دلبستگی ایمن است.

ماه ۴: کشف دست‌ها و خنده از ته دل

چه انتظاری داشته باشیم؟

نوزاد حالا دست‌هایش را «کشف» کرده است. کنترل سر بهتر شده و خنده‌های واقعی ظاهر می‌شوند.

  • به‌طور خودبه‌خود لبخند می‌زند تا توجه شما را جلب کند؛
  • غش‌غش می‌کند (خنده‌های کوتاه)؛
  • وقتی حرف می‌زنید، صداهای متقابل تولید می‌کند؛
  • با دستش به اسباب‌بازی‌های آویزان ضربه می‌زند؛
  • دست‌ها را به دهان می‌برد؛
  • در حالت دمر، با ساعد روی آرنج بلند می‌شود؛
  • اسباب‌بازی کوچکی که در دستش می‌گذارید را نگه می‌دارد.

بازی و گفتگوی پیشنهادی

  • برای او از جلو بپرید و بخندانیدش؛ خنده او پاسخ شماست.
  • اسباب‌بازی‌های جغجغه‌دار و پلاستیکی نرم را طوری در دسترسش بگذارید که برای گرفتن آن‌ها تلاش کند.
  • در بازی «گفتگو» بیشتر وارد شوید: صدا درآورید، مکث کنید و منتظر پاسخ بمانید.
  • همچنان زمان دمر را حفظ کنید؛ او حالا به آرنج‌ها تکیه می‌دهد و سینه را بالا می‌آورد.

نکته برای والد

اسباب‌بازی‌های بزرگ‌تر از دهان او (قطر بیش از ۴ سانتی‌متر) انتخاب کنید تا خطر خفگی کم شود. قطعات ریز، سکه، مهره و باتری‌های سکه‌ای را دور از دسترس او نگه دارید.

ماه ۶: غلت‌زدن، حباب و کنجکاوی

چه انتظاری داشته باشیم؟

ماه ششم، ماه تحرک است. نوزاد از شکم به پشت می‌غلتد، افراد آشنا را می‌شناسد و به صداهای بازیگوشانه واکنش نشان می‌دهد.

  • از شکم به پشت (و گاهی برعکس) می‌غلتد؛
  • در حالت دمر، با دست‌های صاف سینه را از زمین بلند می‌کند؛
  • هنگام نشستن، برای حفظ تعادل به دست‌هایش تکیه می‌دهد؛
  • صدای حباب («رررر») و جیغ‌مانند تولید می‌کند؛
  • به نوبت با شما صدا درمی‌آورد؛
  • افراد آشنا را می‌شناسد و در آینه به خودش نگاه می‌کند؛
  • برای گرفتن اسباب‌بازی دست دراز می‌کند؛
  • با بستن لب‌ها نشان می‌دهد دیگر غذا نمی‌خواهد.

بازی و گفتگوی پیشنهادی

  • بازی «حباب و فوت» را با او انجام دهید؛ صدای «فوفو» یا «رررر» واکنش او را برمی‌انگیزد.
  • جلوی آینه بنشینید و با هم چهره بسازید؛ او دوست دارد چهره خودش را کشف کند.
  • در حالت دمر، اسباب‌بازی را کمی دورتر بگذارید تا برای رسیدن به آن تلاش کند (همیشه زیر نظر شما).
  • اگر شروع به غذای کمکی کرده‌اید، هنگام غذا به نشانه‌های گرسنگی و سیری او پاسخ دهید.

نکته ایمنی

از این ماه به بعد، هرگز نوزاد را تنها روی تخت بزرگسال یا مبل رها نکنید؛ او ممکن است ناگهان غلت بزند و بیفتد.

ماه ۹: نشستن، بابل و ترس از غریبه

چه انتظاری داشته باشیم؟

ماه نهم، ماه «برقراری ارتباط دوطرفه» است. کودک بدون تکیه‌گاه می‌نشیند، صداهای تکراری می‌سازد و نسبت به غریبه‌ها محتاط می‌شود.

  • بدون حمایت می‌نشیند؛
  • به‌تنهایی به حالت نشسته درمی‌آید؛
  • اشیا را بین دو دست جابه‌جا می‌کند؛
  • با انگشتان، غذا یا اشیای کوچک را به سمت خود می‌کشد؛
  • صداهای تکراری مثل «ماماما» و «بابابا» تولید می‌کند؛
  • بازوهایش را برای بغل‌شدن بالا می‌آورد؛
  • به نام خود واکنش نشان می‌دهد؛
  • در بازی دالی‌موشه می‌خندد؛
  • نزد غریبه‌ها خجالتی، چسبنده یا محتاط می‌شود؛
  • هنگام رفتن والد گریه یا دست دراز می‌کند؛
  • دنبال شیء پنهان‌شده می‌گردد (مثلاً قاشقی که افتاده).

بازی و گفتگوی پیشنهادی

  • دالی‌موشه را با پارچه نرم انجام دهید؛ او حالا می‌فهمد که شیء پنهان‌شده ناپدید نشده است.
  • اشیایی را جلوی او بیندازید تا با صدای آن‌ها بازی کند؛ دوتا بلوک را به هم بکوبد.
  • در حین غذا، اجازه دهید با انگشتانش غذا را بردارد؛ این تمرین مهارت «خودخوری» است.
  • از او بخواهید نامش را تکرار کند و به او واکنش نشان دهید.

نکته برای مربی

اضطراب جدایی و ترس از غریبه در این ماه طبیعی است. به‌جای سرزنش، با آرامش به کودک نزدیک شوید، ابتدا با والد گفتگو کنید و اجازه دهید او از فاصله امن شما را «تحویل بگیرد».

ماه ۱۲: تولد یک سالگی؛ پل‌های اول، کلمات اول

چه انتظاری داشته باشیم؟

در آستانه یک‌سالگی، نوزاد به موجودی مستقل‌تر تبدیل شده است. او با تکیه‌گاه می‌ایستد، با چنگک انگشتی اشیای ریز برمی‌دارد و کلمات معنادار را آغاز می‌کند.

  • خود را برای ایستادن به بالا می‌کشد و با گرفتن مبلمان راه می‌رود؛
  • با انگشت شست و اشاره اشیای کوچک را برمی‌دارد؛
  • از لیوان بدون در (با کمک والد) می‌نوشد؛
  • بازی‌هایی مثل «اتل‌متل» را انجام می‌دهد؛
  • «بای‌بای» می‌کند؛
  • والد را «ماما» یا «دادا» (یا نام خاص خودش) صدا می‌زند؛
  • با شنیدن کلمه «نه» مکث می‌کند؛
  • چیزی را داخل ظرف می‌گذارد (مثل مکعب در لیوان)؛
  • دنبال شیئی که پنهان کرده‌اید می‌گردد.

بازی و گفتگوی پیشنهادی

  • بازی‌های دستی مثل «اتل‌متل توو توو» را با او انجام دهید؛ او حرکات را تقلید می‌کند.
  • در خانه یک «مسیر امن راه‌رفتن» بسازید: میز، مبل و کاناپه در فاصله‌های کوتاه؛ با حذف اشیای خطرناک.
  • در طول روز با او حرف بزنید، کتاب تصویری نشانش دهید و کلمات را نام ببرید: «این توپ است»، «سگ واق‌واق».
  • به هر صدای شبیه کلمه واکنش مثبت نشان دهید: «بله! این مامان است!» این پاسخ‌ها، کلمات واقعی را تقویت می‌کنند.

نکته برای مربی

به‌جای اصلاح فوری تلفظ، پاسخ «گسترشی» بدهید: اگر گفت «توپ»، بگویید «بله، توپ قرمز!» این الگو، واژگان و اعتمادبه‌نفس او را رشد می‌دهد.

تفاوت طبیعی سرعت رشد در نوزادان

هیچ دو نوزادی دقیقاً هم‌گام نیستند؛ یک نوزاد ممکن است زودتر حرف زدن را آغاز کند اما دیرتر راه برود. این تفاوت طبیعی است و جای نگرانی ندارد.

نمونه‌های شایع تفاوت طبیعی:

  • راه‌رفتن: معمولاً بین حدود ۹ تا ۱۸ ماهگی (طیف وسیعی از «زود» تا «دیر» طبیعی)؛
  • شروع کلمات: برخی نوزادان تا حدود ۱۸ ماهگی نخستین کلمه معنادار را نمی‌گویند؛
  • غلت‌زدن و خزیدن: ترتیب و زمان آن در کودکان متفاوت است؛ برخی اصلاً چهار دست‌وپا نمی‌روند و «سُر خوردن» یا «خرس‌راه» را ترجیح می‌دهند؛
  • دندان درآوردن: بازه بسیار وسیعی طبیعی است؛ از حدود ۴ تا ۱۵ ماهگی.

مهم این است که روند کلی رو به جلو باشد، نه اینکه هر کودک دقیقاً در یک تاریخ مشخص مهارتی را بیاموزد.

نوزاد نارس: تفاوت سن «واقعی» و سن «اصلاح‌شده»

اگر نوزاد زودتر از موعد (بیش از سه هفته زودتر) متولد شده باشد، نباید نقاط عطف را با سن تقویمی (سن واقعی از تولد) سنجید؛ بلکه باید از سن اصلاح‌شده استفاده کرد؛ یعنی سنی که از تاریخ موعد مقرر (تاریخ ۴۰ هفتگی بارداری) محاسبه می‌شود.

مثال:

  • نوزادی که ۲ ماه زودتر و در تیرماه متولد شده، اگر در مهرماه سن تقویمیاش ۳ ماه باشد، سن اصلاح‌شده او حدود ۱ ماه است؛
  • یعنی باید انتظارات رشد او را با «ماه ۱» مقایسه کرد، نه «ماه ۳».

همچنین اگر سن کودک دقیقاً بین دو چک‌لیست همسایه بود، از چک‌لیست سن کمتر استفاده کنید تا ارزیابی منصفانه‌تری انجام شود. پزشک و برنامه‌های حمایتی، رشد نوزاد نارس را با همین منطق دنبال می‌کنند.

هر ماه باید چه بازی و تعاملی انجام داد؟

ماه فعالیت پیشنهادی مهارتی که تقویت می‌شود
۱ دمر کوتاه زیر نظر کنترل سر و عضلات گردن
۲ آواز و گفتگوی نوبتی شنیدن و ارتباط عاطفی
۴ اسباب‌بازی آویزان و جغجغه هماهنگی دست و چشم
۶ حباب و آینه صداها و شناخت خود
۹ دالی‌موشه، بلوک‌ها ماندگاری شیء و مهارت دست
۱۲ کتاب تصویری، بازی‌های دستی، مسیر راه‌رفتن زبان و حرکت

این فعالیت‌ها به‌معنای برنامه سخت‌گیرانه نیست؛ قرار است طبیعی، کوتاه و لذت‌بخش باشند.

نشانه‌هایی که نیاز به پیگیری و مراجعه به پزشک دارند

هر کودکی طبق برنامه خودش رشد می‌کند، اما برخی نشانه‌ها نباید نادیده گرفته شوند. اگر:

  • نوزاد به هیچ صدایی واکنش نشان نمی‌دهد؛
  • در هیچ سنی لبخند اجتماعی (پاسخ به چهره والد) ندارد؛
  • چشمانش به‌طور مداوم انحراف دارد یا دنبال‌کردن با چشم مختل است؛
  • سفت‌ترین یا شل‌ترین حالت بدنش نسبت به همسالان غیرعادی است؛
  • مهارتی را که قبلاً داشته از دست می‌دهد (پسرفت)؛
  • تا پایان یک‌سالگی هیچ صدای معناداری تولید نمی‌کند؛
  • تا ۹–۱۲ ماهگی تماس چشمی برقرار نمی‌کند یا به اسمش واکنش نشان نمی‌دهد؛
  • از محدوده طبیعی حرکت (مثلاً نشستن یا وزن‌گرفتن) به‌طور چشمگیر عقب است؛
  • حس والد می‌گوید «چیزی درست نیست»؛

…حتماً با پزشک کودک گفتگو و درباره غربالگری رشد سؤال کنید.

قاعده CDC ساده و مهم است: اگر کودک یک یا چند نقطه عطف را از دست داده، مهارتی را از دست داده یا نگرانی دیگری دارید، زود اقدام کنید؛ با پزشک صحبت کنید و درباره غربالگری رشد بپرسید. تشخیص زودهنگام، فرصت مداخله زودهنگام را ایجاد می‌کند و مداخله زودهنگام، مسیر رشد را تغییر می‌دهد.

نشانه‌های نیازمند اقدام فوری

اگر نوزاد دچار تشنج، بی‌حالی غیرعادی (سفتی یا شلی شدید)، مشکلات تنفسی، کبودی، استفراغ مداوم و پرتوان، یا از دست‌دادن ناگهانی مهارت‌های حرکتی شد، به‌عنوان اورژانس با پزشک یا مرکز فوریت‌های پزشکی تماس بگیرید.

نقش مربی و مراقب در پیگیری رشد

مربیانی که تمام روز با کودک کار می‌کنند، تصویر ارزشمندی از «الگوی معمول روزانه» دارند: اینکه کودک چقدر تماس چشمی برقرار می‌کند، به نامش پاسخ می‌دهد، با دیگران تعامل می‌کند، اسباب‌بازی می‌گیرد و حرکت می‌کند.

بهترین نقش مربی سه مورد است:

  1. مشاهده و ثبت: رفتارهای تکراری و قابل‌اندازه‌گیری را بنویسید؛ مثل «این هفته سه بار در کلاس، به نامش پاسخ نداد».
  2. گزارش توصیفی به والد: به‌جای برچسب‌هایی مثل «کودک خجالتی است»، بگویید «هنگام ورود غریبه‌ها به کلاس، چسبیده به مربی می‌ماند و گریه می‌کند.» این جمله، والد را به پیگیری دعوت می‌کند نه دفاع.
  3. حمایت‌گر بودن: هرگز والدین را مقصر ندانید؛ نگرانی‌تان را با احترام و همدلی مطرح کنید و همراه آن‌ها برای ارجاع به پزشک یا متخصص برنامه بریزید.

جمع‌بندی

سال اول زندگی، سال سرعت شگفت‌انگیز است: از لبخند اجتماعی در دو ماهگی، تا غلت‌زدن در شش‌ماهگی، نشستن و بابل در نه‌ماهگی و نخستین‌کلمه‌ها و قدم‌ها در یک‌سالگی. هیچ نوزادی دقیقاً مثل دیگری رشد نمی‌کند و «زودتر» یا «دیرتر» بودن در دامنه طبیعی، همیشه نشانه مشکل نیست.

پدر و مادر و مربی، بهترین «ابزار رشدی» کودک هستند: پاسخ‌دادن به صداها، بازی‌کردن، حرف‌زدن و آوازخواندن از بدو تولد، مهم‌ترین سرمایه‌گذاری برای آینده اوست. و در کنار همه این‌ها، اگر نگرانی‌ای دارید، به حس والد اعتماد کنید و زودتر از دیرتر با پزشک گفتگو کنید؛ زیرا «زود اقدام‌کردن» بهترین هدیه‌ای است که می‌توانید به فرزندتان بدهید.

منابع

  • Centers for Disease Control and Prevention. Developmental Milestones. (به‌روزرسانی ۲۰۲۶)
  • Centers for Disease Control and Prevention. Milestone Tracker App | Learn the Signs. Act Early.
  • Centers for Disease Control and Prevention. Four Simple Steps for Using the Milestone Checklists (WIC Guide).
  • American Academy of Pediatrics, HealthyChildren.org. Developmental Milestones: 1–4 Months.
  • American Academy of Pediatrics, HealthyChildren.org. Movement Milestones in Babies 8 to 12 Months.
  • American Academy of Pediatrics, HealthyChildren.org. Developmental Milestones: 12 Months.
  • World Health Organization. Nurturing Care for Early Childhood Development: A Framework. (2018)
  • World Health Organization. Improving Early Childhood Development: WHO Guideline. (2020)
  • World Health Organization / UNICEF. Care for Child Development: Participant Manual. (2012)
  • NHS. Baby’s Development.
  • NHS (Buckinghamshire Healthcare). Development Guide from Birth to 18 Months.
  • NHS (Cambridgeshire and Peterborough Children’s Health). Child Developmental Milestones: 2, 4, 6, 9 and 12 Months.
نویسنده
Submitted by mehrdad6363 on جمعه, 08/14/2026 - 21:03