مهارت‌هایی که کودک ۵ تا ۷ ساله باید یاد بگیرد

زمان انتشار: 1392/08/26 - 15:43

آموزش توانایی حل مسئله و مشارکت فعالانه به کودکان ۵ تا ۷ سال

چرا ۵ تا ۷ سالگی سنِ طلایی یادگیری مهارت‌های پایه است؟

سنین ۵ تا ۷ سالگی یکی از مهم‌ترین دوره‌های رشد کودک است؛ دوره‌ای که در آن پایه‌های تفکر، خودتنظیمی، روابط اجتماعی، همکاری، ابتکار و حل مسئله شکل می‌گیرد. در این سن، کودک فقط به «یادگیریِ محتوا» نیاز ندارد، بلکه باید فرصت پیدا کند فکر کند، انتخاب کند، تجربه کند، اشتباه کند و دوباره راه‌حل بسازد.

به همین دلیل، آموزش در این سن نباید فقط به کلاس زبان، نقاشی یا مهارت‌های از پیش‌ساخته محدود شود. کودک ۵ تا ۷ ساله بیش از هر چیز به بازی هدفمند، گفت‌وگو، مسئولیت‌های کوچک، فرصت انتخاب و تجربه‌ی حل مسئله نیاز دارد.


۱) پرورش ابتکار؛ کودک فقط پیرو نباشد

۱) پرورش ابتکار؛ کودک فقط پیرو نباشد

یکی از پایه‌های مهم رشد در این سن، تقویت ابتکار است. کودک باید یاد بگیرد خودش ایده بدهد، انتخاب کند و درباره‌ی کارش توضیح بدهد. اگر همیشه همه چیز برای او انتخاب شود، احتمال دارد در آینده در تصمیم‌گیری، استقلال فکری و اعتمادبه‌نفس دچار مشکل شود.

مثال‌های ساده:

  • از کودک بپرسید: «می‌خواهی با لگو چه چیزی بسازی؟»
  • از او بخواهید توضیح بدهد چرا آن انتخاب را کرده است.
  • به جای ارائه‌ی پاسخ آماده، چند گزینه محدود پیش روی او بگذارید.
  • اجازه بدهید گاهی راه خودش را امتحان کند، حتی اگر نتیجه کامل نباشد.

این کار به کودک کمک می‌کند از «فقط انجام دادن» به سمت «فهمیدن، انتخاب کردن و هدف داشتن» حرکت کند.


۲) آموزش حل مسئله؛ شکست را به فرصت تبدیل کنید

۲) آموزش حل مسئله؛ شکست را به فرصت تبدیل کنید

حل مسئله در این سن یعنی کودک بتواند با یک مشکل روبه‌رو شود، راه‌حل‌های مختلف را امتحان کند و اگر یک روش جواب نداد، به‌جای رها کردن مسئله، روش دیگری را امتحان کند.

مثال:

اگر کودک نمی‌تواند درِ بطری را باز کند، به‌جای اینکه بلافاصله برایش انجام دهید یا از او بخواهید رها کند، این مسیر را طی کنید:

  • مشکل را نام‌گذاری کنید: «این در سفت است.»
  • احساس کودک را بپذیرید: «طبیعی است که باز کردنش سخت باشد.»
  • یک راه دیگر نشان بدهید: «بیا با هر دو دست امتحان کنیم.»
  • نتیجه را با هم بررسی کنید: «دیدی با روش دیگر شد؟»

این رویکرد چند فایده دارد:

  • پشتکار کودک را تقویت می‌کند.
  • احساس ناتوانی را کمتر می‌کند.
  • به او یاد می‌دهد برای هر مسئله، چند راه وجود دارد.
  • زمینه‌ی شکل‌گیری خودکارآمدی و تاب‌آوری را فراهم می‌کند.

نکته مهم: حل مسئله در کودکی به این معنا نیست که کودک تا ۷ سالگی باید همه‌ی مشکلاتش را بدون کمک بزرگسالان حل کند. در این سن، کودک هنوز به راهنمایی، مدل‌سازی و حمایت والدین نیاز دارد. هدف، استقلال تدریجی است، نه استقلال کامل و فوری.


۳) مشارکت در بازی‌های پیچیده؛ یادگیریِ همکاری از دل بازی

۳) مشارکت در بازی‌های پیچیده؛ یادگیریِ همکاری از دل بازی

بازی، فقط سرگرمی نیست؛ یکی از مهم‌ترین ابزارهای رشد شناختی و اجتماعی کودک است. بر اساس توصیه‌های منابعی مانند AAP و UNICEF، بازیِ تعاملی به کودک کمک می‌کند مهارت‌هایی مثل نوبت‌گیری، همکاری، پیروی از قانون، تنظیم هیجان و حل مسئله را تمرین کند.

در سن ۵ تا ۷ سالگی، کودک باید فرصت داشته باشد:

  • بازی‌های گروهی انجام دهد.
  • نوبت‌گیری را یاد بگیرد.
  • در بازی‌های چندمرحله‌ای شرکت کند.
  • از ابزارهای مختلف به‌صورت هم‌زمان استفاده کند؛ مثل چسب، کاغذ، ماژیک، خمیر بازی یا لگو.
  • به‌جای تماشاگر بودن، فعالانه وارد بازی شود.

مثال‌های خوب:

  • ساخت کاردستی با چند مرحله
  • بازی‌های رومیزی ساده
  • بازی‌های نمایشی
  • ساختن یک وسیله با مواد مختلف
  • بازی‌های گروهی که قانون و نوبت دارند

نکته: الگوی آماده‌ی دائمی می‌تواند خلاقیت را کم کند. بهتر است کودک به‌جای کپی‌کردنِ صرف، فرصت آزمون و خطا داشته باشد.


۴) مهارت‌های اجتماعی؛ گفت‌وگو، دوستی و همکاری

۴) مهارت‌های اجتماعی؛ گفت‌وگو، دوستی و همکاری

روابط اجتماعی سالم، در کودکی ساخته می‌شود. کودک ۵ تا ۷ ساله باید کم‌کم یاد بگیرد با بزرگسالان آشنا و همسالان خود ارتباط برقرار کند، به پرسش‌ها پاسخ بدهد، خواسته‌هایش را بیان کند و وارد تعامل شود.

کارهایی که والدین می‌توانند انجام دهند:

  • کودک را به سلام‌کردن، معرفی‌کردن خود و پاسخ‌دادن تشویق کنند.
  • فرصت ارتباط با افراد آشنا را فراهم کنند؛ مثل همسایه، مربی، فروشنده‌ی محل یا اعضای خانواده.
  • او را به بازی با همسالان دعوت کنند.
  • به او یاد بدهند چگونه نوبت بگیرد، درخواست کند و اختلاف را با کلام حل کند.

یک کودک در این سن ممکن است هنوز در تعامل با همسالان پرتنش، رقابتی یا خودمحور باشد؛ این طبیعی است. اما باید کم‌کم یاد بگیرد:

  • دیگران را ببیند.
  • احساس آن‌ها را درک کند.
  • در بازی مشارکت کند.
  • از همکاری لذت ببرد.

۵) مشارکت فعالانه؛ از قهر و زور به گفت‌وگو و همراهی

۵) مشارکت فعالانه؛ از قهر و زور به گفت‌وگو و همراهی

مشارکت فعالانه یعنی کودک فقط در جمع حضور نداشته باشد، بلکه بتواند نقش بگیرد، نظر بدهد، کمک بخواهد، کمک کند و در حل تعارض‌ها سهم داشته باشد.

نشانه‌های رشد این مهارت:

  • در گروه فقط نظاره‌گر نباشد.
  • به‌جای زورگویی یا دعوا، از کلام استفاده کند.
  • بتواند احساسش را بیان کند: «ناراحتم»، «دوست ندارم»، «کمک می‌خواهم».
  • برای حل مسئله از بزرگسال کمک بخواهد، نه اینکه فقط قهر کند یا پرخاش نشان دهد.

والدین در این بخش نقش تعیین‌کننده دارند. کودک از واکنش شما یاد می‌گیرد که اختلاف را می‌شود با کلام حل کرد، نه با داد، تهدید یا تحقیر.


۶) چه چیزهایی را باید در تربیت این سن پررنگ‌تر کنیم؟

۶) چه چیزهایی را باید در تربیت این سن پررنگ‌تر کنیم؟

برای کامل‌تر شدن متن، این بخش مهم را هم اضافه کنید:

الف) خودتنظیمی

کودک باید کم‌کم یاد بگیرد:

  • منتظر بماند.
  • نوبت را رعایت کند.
  • خشم یا ناکامی را مدیریت کند.
  • پیش از عمل، فکر کند.

ب) زبان برای بیان احساسات

کودکی که بتواند احساس خود را نام ببرد، بهتر می‌تواند با آن کنار بیاید. جمله‌هایی مثل:

  • «من عصبانی‌ام.»
  • «من کمک می‌خواهم.»
  • «من ناراحتم چون نوبتم نشد.»

خیلی مهم‌تر از نصیحت‌های کلی‌اند.

ج) مسئولیت‌پذیری متناسب با سن

کارهای ساده‌ی خانه و کلاس، مثل جمع‌کردن اسباب‌بازی، چیدن وسایل یا کمک در مرتب‌سازی، به کودک حس کفایت و مشارکت می‌دهد.

د) تحمل ناکامی

کودک باید یاد بگیرد همیشه همه‌چیز فوری و مطابق میل او پیش نمی‌رود. این مهارت با حمایت آرام، نه سخت‌گیری افراطی، ساخته می‌شود.


۷) والدین چه کار کنند و چه کار نکنند؟

انجام دهید:

  • انتخاب‌های محدود بدهید.
  • به کودک زمان بدهید خودش فکر کند.
  • در شکست‌ها سریع مداخله نکنید.
  • بازی گروهی را جدی بگیرید.
  • احساسات را نام‌گذاری کنید.
  • الگوی گفت‌وگو و همکاری باشید.

انجام ندهید:

  • همه‌ی تصمیم‌ها را به‌جای کودک نگیرید.
  • برای هر مانع بلافاصله راه‌حل آماده ندهید.
  • کودک را فقط دستور کلاس‌های آموزشیِ رسمی پر نکنید.
  • به‌جای توضیح، فقطکنید.

جمع‌بندی

کودک ۵ تا ۷ ساله برای رشد سالم، بیش از هر چیز به فرصت تجربه نیاز دارد: تجربه‌ی انتخاب، تجربه‌ی شکست، تجربه‌ی دوباره تلاش‌کردن، تجربه‌ی بازی با دیگران و تجربه‌ی حل مسئله. اگر این سال‌ها با بازی هدفمند، گفت‌وگو، مسئولیت‌های کوچک و حمایت درست والدین همراه شود، کودک در مسیر رشد اجتماعی، هیجانی و شناختیِ سالم‌تری قرار می‌گیرد.


منابع پیشنهادی برای انتهای مقاله

  • CDC, Developmental Milestones: 5 Years
  • American Academy of Pediatrics (HealthyChildren.org), The Power of Play
  • American Academy of Pediatrics (HealthyChildren.org), Young Children Learn a Lot When They Play
  • American Academy of Pediatrics (HealthyChildren.org), Play Ideas to Help Your Child Manage Emotions
  • Harvard Center on the Developing Child, Executive Function و منابع مرتبط با مهارت‌های اجرایی
  • UNICEF, Learning Through Play
Submitted by Anonymous (تایید نشده) on ی., 11/17/2013 - 15:43