نوشته‌های مرتبط با: بازی های صوتی و کلامی

در این صفحه نوشته‌های مرتبط با «بازی های صوتی و کلامی» آمده است. چنانچه نوشته ای به اشتباه در این صفحه آمده است به ما بگویید.

کودکان و بازی‌های سنتی

کودکان و بازی‌های سنتی

بازی یک رفتار اجتماعی است که شکل و محتوای آن برگرفته از هنجارها و آداب و رسوم جامعه است. بازی اساسی‌ترین فعالیت کودک است که در عین حال یکی از نیازهای اساسی کودکان نیز به شمار می‌رود. نقش بازی در روند رشد جسمانی و روحی- روانی کودکان انکارناپذیر است. یکی از کارکردهای مهم بازی آن است که کودک را برای ورود به زندگی بزرگسالی آماده کند.

از گرگم به هوا تا «پرندگان عصبانی»

از گرگم به هوا تا «پرندگان عصبانی»

بازی‌های قدیمی سرشار از هیجان و تحرک بود و برخلاف بازی‌های امروزی هیچ بچه‌ای با انجام آن‌ها احساس خستگی نمی‌کرد. کمی پیش از این همه چیز شکل دیگر داشت؛ حتی بازی‌های کودکان. هوا که رو به گرمی می‌رفت؛ صدای سر و صدای بچه‌ها، حیاط خانه و کوچه را پر می‌کرد. بزرگ‌ترها مشغول کار خودشان بودند و بچه‌ها سرگرم بازی‌هایی می‌شدند که سرشار از هیجان و تحرک بود. آنقدر می‌دویدند و جنب و جوش داشتند که صورتشان گل می‌انداخت و خیس عرق می‌شدند.

بازی، سلول بنیادی رشد شخصیت کودکان

بازی، سلول بنیادی رشد شخصیت کودکان

هیچ یک از ما بازی‌های دوران کودکی را فراموش نمی‌کنیم. در اصل ما با این بازی‌ها رشد کردیم و بسیاری از درس‌های زندگی را در همین بازی‌ها یاد گرفتیم. نقش بازی در رشد کودک واقعیتی است که بسیاری از روانشناسان کودک بر آن تاکید دارند. تحقیقات نشان داده است کودک هنگام بازی می‌تواند کشف کند چه کسی است و چه توانایی‌هایی دارد، دنیا چیست و چگونه خود را باید با محیط هماهنگ کند. 

بازی های آموزشی والدین و کودکان

بازی های آموزشی والدین و کودکان

هدف بازی های آموزشی ساده افزون بر سرگرمی و لذت، ایجاد روابط عاطفی بیشتر میان کودک و  پدر ومادر او و آموزش مهارت استفاده از حواس پنجگانه و تقویت آن است. این بازی‌ها نیاز به ابزار ویژه ندارند و پدر و مادر به راحتی می‌توانند به کمک کودکانشان وسایل بازی را بسازند (که این خود برای کودک نوعی سرگرمی و بازی است). این کارگاه بازی می‌تواند با مادر و کودک، پدر و کودک یا هر سه، یعنی پدر و مادر و کودک اجرا شود. 

نقش بازی در یادگیری کودکان ۳ تا ۷ سال

نقش بازی در یادگیری کودکان ۳ تا ۷ سال

هرنوع فعالیتی که توسط کودکان به منظور تفریح‌ و تفنن انجام می‌شود، «بازی» نام می‌گیرد. بازی، ابزار تفکر کودک، وسیله‌ای برای سازندگی و آموزش، منشاء و تکامل رشد جسمی و ذهنی و وسیله  ارضاع حس کنجکاوی او می‌باشد. کودک به وسیله بازی نیازهای خود را برآورده و عواطف خود را تحت کنترل در می‌آورد.نقش‌های متعدد اجتماعی را تمرین می‌کند، قوانین و مقررات را یاد می‌گیرد و می‌تواند با دیگران ارتباط برقرار کند.

درآمدی بر روان شناسی بازی

درآمدی بر روان شناسی بازی

کودکان جهان، اهل هرکجا و از هر ملت و مذهبی و هر قوم قبیله‏ای که‏ باشند، به بازی نیاز دارند و بازی‏ می‏کنند. فراموش نکنیم که بزرگسالان‏ هم گهگاه، و از سر تفنن، چنین نیازی‏ را حس می‏کنند. اصلا چرا دور برویم؟ جانور هم به بازی نیاز دارد. پس‏ می‏گوییم آدمیان، در هر سن و سالی که‏ باشند، بازی می‏کنند. هرکس قسمتی‏ از وقت شبانه‏روزی خود را صرف بازی‏ و تماشا می‏کند تا دمی از رنج جهان‏ بیاساید و دنیای جدی را فراموش کند. 

روانشناسی بازی

روانشناسی بازی در آموزش کودکان

برای بازی تعاریف متعدّدی بیان شده است. می‌توان معتبرترین تعریف را به این صورت مطرح کرد؛ بازی عبارتست از: «فعالیتی‏ که بدون وجود نیروی خارجی(زور و اجبار)و کاملا اختیاری و بدون هدف و منظور خاصّی انجام می‏گیرد،به‏ طوری که انجام آن‏ سبب آرامش و لذت گردد». بازی با کار تفاوت زیادی ندارد. تنها اختلافی که می‌توان بین آن دو دانست، در انگیزه انجام فعالیّت می‌باشد. اگر فعالیتی به منظور رسیدن به هدفی خاص و معیّن دنبال شود، آن را کار می‌نامند.

نقش پدران و مادران در فرآیند یادگیری خواندن و نوشتن کودکان

زبان، سنگ بنای خواندن است. بیشتر با فرزند خود حرف بزنید. وقتی با شما صحبت می کند با علاقه به حرف های او گوش فرا دهید. شما می توانید توانایی های زبانی و دامنه ی واژگان او را گسترش دهید. در ادامه ی این راه او قادر خواهد بود آنچه را در ذهن می پروراند به راحتی بیان کند.

سخن گفتن، بازی کردن، خواندن

سخن گفتن، بازی کردن، خواندن

زبان سنگ بنای خواندن است. با فرزند خود بیشتر صحبت کنید. وقتی كودك تان با شما صحبت می کند با علاقه به صحبت های او گوش دهید.

با تلاش به وی بیاموزید که می توانید توانایی های زبانی وی را افزایش دهید، دامنه لغات وی را گسترش دهید و در ادامه این راه وی قادر خواهد بود که آنچه را در ذهن می پروراند به راحتی بیان کند. در اینجا به چند نمونه از فعالیت ها یی اشاره میکنیم که می توانید برای پیشبرد این اهداف انجام دهید:
برای نمونه به هنگام صرف غذا، استحمام و یا لباس پوشیدن با فرزند خود بیشتر صحبت کنید. در این هنگام از فرصت استفاده کرده و اشیایی را نام ببرید و از وی بخواهید تا آن ها را پیدا کند. رنگ ها، اندازه ها (بزرگ، کوچک، دراز) و اشکال (مربع، دایره، نوک تیز، چین دار) به او نشان دهید.
برای كودک تان کتاب بخوانید و با او در مورد کتاب صحبت کنید. تصاویر موجود در کتاب را به او نشان دهید و آن را به مطالب كتاب ارتباط دهید. آنچه را که در تصاویر می بینید نام ببرید و هنگامی که او قادر است، همین کار را از وی بخواهید. از او بخواهید که قسمت هایی از داستان را که بیشتر دوست دارد برای شما تعریف کند و سپس در مورد قسمت هایی که تعریف کرده از او سوالاتی بپرسید.

عضویت در کانال تلگرام