مادر و اختلالات کودک

بررسی رابطهٔ ابعاد شخصیتی مادر با اضطراب در کودکان

مقدمه

هر دردی به‌طور همزمان در چند بافت زندگی می‌کند (کرپنر و لرنر ۱۹۸۹) نزدیک‌ترین بافت خانواده است؛ هرچند بافت‌های دیگری که کودک در آنها به سر می‌برد مثل مدرسه، گروه همسالان، نهادهای مذهبی و نظام سیاسی نیز مهم هستند. سال‌های اولیه زندگی مهم‌ترین دوره رشد در تربیت و شکل‌گیری شخصیت فرد می‌باشد. کودک در محیط خانه و خانواده با عوامل انسانی متعددی در تماس است. اما مهم‌ترین و زیربنایی‌ترین این عوامل، مادر می‌باشد. روان‌شناسان بر روابط کودکان با کسانی که مراقبت از آنان را به عهده دارند تأکید کرده‌اند و این کنش‌های متقابل را اساس عمده رشد عاطفی و شناختی قلمداد کرده‌اند (بالبی۱،۱۹۶۹؛ فروید،۱۹۶۴؛ واتسون،۱۹۲۸) نظریه‌هایی وجود دارد که در زیربنای تربیت کودک، محور اصلی را مادر-کودک می‌دانند 

نوشته : editor /
تعداد دیدگاه: 0 /

عضویت در کانال تلگرام